Skyrocket.be

Onze heilige viervuldigheid Metallica passeert dus dit jaar weer langs een Belgische festivalweide meer bepaald langs Rock Werchter samen met Coldplay, Placebo en The Killers. Weer een rits toppers als je het mij vraagt. Jente en Jan zouden trouwens blij zijn ware het niet dat ze op het verkeerde festival staan, de kans dat ze dit jaar dus weer Pukkelpop aandoen is bijzonder klein, merci Herman.

Nog even erbij vermelden dat ik vandaag wel erg hard het moeten lachen met Danny Verstraeten die zo vriendelijk was om herhaaldelijk de naam van Metallica verkeerd uit te spreken als Metaalica tijdens Het Nieuws op VTM. Herinnert me er aan hoe crappy Het Nieuws op VTM ook is ivm Het Journaal op Eén.

Toen we hier bijna 2 jaar geleden voor een stuk grond kwamen kijken wisten we dat we langs een drukke baan zouden wonen moesten we er bouwen, nu 2 jaar later wonen we er en ja … het is druk. En blijkbaar gevaarlijk ook!

Vorige week dinsdag is op het kruispunt 20m verderop een ernstig accident gebeurt wist de kapper me te vertellen (roddel roddel ), deze morgen rijden ze het bushokje wat pal voor onze deur staat in frut uit mekaar met als het gevolg dat er overal glas ligt en deze avond is een paar honderd meter verderop ook een vrij zware aanrijding gebeurd.

Toch maar snel een degelijk hekwerk voorzien tegen de zomer dat onze kleine niet de straat op kan.

Dees weekend eens een DVD’ke boven gehaald, de unfinished editie van Mutant Chronicles. Een film gebaseerd op het gelijknamige Pen and Paper Roleplaying spel.

Iedereen die me ook maar een beetje kent weet dat ik een grote roleplay addict bent. Van boeken, Pen & Paper games, RPG’s tot de verfilmingen. Het gaat er bij mij allemaal in als zoete koek. Ik leun een beetje meer aan naar Fantasy Roleplaying maar Post Apocalyptische of Steam-punk settings als Shadowrun, Fallout of Mutant Chronicles zijn zeker ook te smaken.

Zoals ik bij alle films doe kijk ik de film eerst en ga ik daarna pas de recentie sites af om te zien hoe de film bij het publiek scoorde. Jammergenoeg wist ik al dat deze film zeer lage ratings ging krijgen, niet zozeer door de kwaliteit van de film maar eerder door het feit dat het een B-film is met een onderwerp en setting die absoluut niet mainstream is en een heel select publiek aanspreekt. En zoals verwacht op IMDB en rottentomatoes oversteeg de film zelfs het gemiddelde niet. Maar op niche websites daarentegen waren de ratings dan weer super. Neem bijvoorbeeld TotalSci-fi waar de film een 9/10 haalde en op het After Dark festival in toronto waar hij net geen prijs in de wacht sleepte. Ik verwacht trouwens weinig verandering in de scores eens de film in de zalen zal spelen of op DVD verkrijgbaar is wereldwijd.

Nog even vermelden dat het een B-film is en met een budget van 1 miljoen dollar is gedraaid wat het dus een low budget film maakt, toch hebben ze acteurs als John Malkovich en Ron Perlman (gorilla man) kunnen strikken en is de film visueel erg geslaagd. Eat that Uwe Bol! Een bewijs dat je toch een goede film kan maken met weinig budget. De meeste achtergronden zijn niet met computers gerendered maar miniaturen, er werden amper 3 acteurs ingehuurd om de mutanten te spelen en al dit komt de sfeer zelfs ten goede!

Dat gezegd zijnde, de film vond ik absoluut fantastisch. Het is inderdaad een film waarbij je je hersenen in een mandje bij de inkom van de filmzaal moet achterlaten maar dat deert niet en doet absoluut niet af aan de entertainment waarde van iemand die het genre kan smaken. Vraag mij bijvoorbeeld niet hoe een gigantisch ijzeren luchtschip, met als brandstof kolen (zoals in een locomotief ja), van de grond komt, laat staan de ruimte in kan en zelfs tot mars kan vliegen (want dat doen ze ermee) maar dat doet er niet toe!

Het plot ga ik hier niet uit de doeken doen, daarvoor vind je hieronder de trailer voor maar als je een beetje van Roleplaying games houdt, Resident Evil achtige games wel kan smaken of gewoon een Sci-Fi freak bent (maar geen fervente trekkie) dan moet je deze film absoluut in huis halen.

Maar voor de afgewerkte release zal je wel nog even moeten wachten want die is pas voor februari dit jaar, maar de pre-release, die ze een tijdje geleden al op DVD uitgebrachten (waarschijnlijk om de laatste financiële gaatjes te vullen), kan je her en der nog kopen via 2e hands websites. Hoewel ik nog 3 weekjes zou wachten voor hij in de rekken ligt op 16 februari.

Hieronder de trailer van het Toronto After Dark festival, zet zeker HD quality aan!!

• Officiële website van de film
• Wikipedia pagina van de film
• Wikipedia pagina het rollenspel

Een nieuwe slaapkamer

Toen onze Torn geboren werd was zijn opa zo vriendelijk en genereus om hem een grote slaapkamer cadeau te doen. Wij natuurlijk razend enthousiast, zeker omdat we wel al een kinderkamer hadden maar met een echte grote slaapkamer kan hij gemakkelijk nog 12 tot 16 jaar verder. Dank u opa!

Dus op een goeie zondag eind september gingen we naar de meubelboulevard in Peer. Aangekomen bij Meubelen Heylen hebben we even rondgekeken en we vonden vrij snel een mooie slaapkamer. Ik dus terug naar de receptie op zoek naar een verkoper. Ik vroeg de man die achter de balie stond, een nette kerel met heel veel krullekes, of hij even tijd had en met enige tegenzin nam hij zijn bestelboek mee en gingen we de slaapkamer bestellen. We gaven hem stuk voor stuk door wat we wilden hebben. Een bed, bedlade, bureau, boekenplank, boekenkast, kleerkast en nachtkastje. Hij moest zelfs geen moeite doen om ons een slaapkamer te verkopen, zijn commissie was zo binnen want we wisten perfect wat we wilden. We hebben zelfs niets van de prijs proberen af te doen. Daarna samen met de man naar boven, voorschot betalen en met een gemaakte glimlach meldde hij ons dat we onze slaapkamer binnen een 5tal weken konden verwachten. Met de bestelmap onder de arm keerden we huiswaarts. Ook kwamen we er achter dat de verkoper ons doodleuk vertelde dat we 5 weken moesten wachten op onze slaapkamer maar hij in kleine lettertjes op de bestelbon schreef dat de leveringstermijn 12 weken was.

Miserie

5 weken later echter geen teken van een slaapkamer, na 6 weken ook niet en na 8 weken begon het toch te jeuken. Dus ik bel naar Meubelen Heylen en de mevrouw aan de telefoon verteld me dat de slaapkamer begin december zou geleverd worden. Dat zijn dus dik 2 maanden in plaats van 5 weken maar soit, gelukkig had onze Torn een slaapkamertje en konden we wel even wachten.

Echter half december nog steeds geen teken van een slaapkamer dus belden we maar weer en toen werd ons gemeld dat ze eind december geleverd zou worden en inderdaad, op 26 december, om 8 uur staat de vrachtwagen voor de deur met 2 vriendelijke monteurs.

Ze zijn ongeveer een 2tal uurtjes bezig met de slaapkamer te plaatsen en na afloop is het enkel nog betalen en klaar. We controleren snel even of alles in orde is en op het eerste zicht lijkt alles ok. Het bed lieten we echter in de andere slaapkamer staan omdat Torn nog niet in een groot bed kan slapen en de bedlade lieten we in de folie even op de gang staan tot alles op zijn plaats stond.

De monteurs van Heylen vertrekken weer en natuurlijk, dan begint de miserie. We pakten de bedlade uit en constateerden dat deze zwaar beschadigd was op 1 hoek. Wat ook bizar was is dat de lade gemonteerd geleverd werd terwijl de rest nog allemaal gemonteerd moest worden ter plekke. Niet in orde als je het mij vraagt. Daarnaast waren de klinken van de bureau niet geleverd, de bedlade paste absoluut niet onder het bed en het blad van de bureau was aan de zijkant beschadigd.

Teruggebeld naar Heylen en alles gemeld en blijkbaar had de verkopen de verkeerde nummers opgeschreven. Slechte punten dus voor onze niet zo vriendelijk verkoper. Ze zouden iemand van de dienst na verkoop sturen om de verkeerde onderdelen op te halen en de andere onderdelen te noteren om opnieuw te bestellen. De kerel is inderdaad enkele dagen later bij ons geweest en wist te vertellen dat we een week na nieuwjaar van Heylen zouden horen ivm de levering van de nieuwe onderdelen en raad eens? Tot op vandaag hebben we zelf nog niets van Heylen gehoord. An belde vorige week zelf om te horen hoe het nu zat en ze wisten ons vrolijk te vertellen dat ze nog geen contact hadden opgenomen met de leverancier. Dus, we hebben onze juiste bed, nieuwe bedlade, klinken en bureaublad nog lang niet hier.

We kozen voor Meubelen Heylen omdat we duidelijk voor kwaliteit kozen maar om eerlijk te zijn voelen we ons serieus bedrogen. De geleverde meubelen voldoen niet aan hetgeen we verwachten en de dienst na verkoop is ronduit slecht.

We zijn nu bijna 4 maanden na de besteldag en nog steeds hebben we geen fatsoenlijke slaapkamer in huis voor onze Torn terwijl er wel meer dan het dubbel voor is neergeteld dan wanneer we naar een andere meubelwinkel waren gestapt.

Meubelen Heylen, passie voor wonen maar niet voor de klant!

Update 1 februari 2009: Nog steeds niet goeds te vertellen over Meubelen Heylen. Niet dat de ze hun best niet doen want ik kreeg vorige week een telefoontje dat de onderdelen waren aangekomen en dat we in de loop van de voorbije week telefoon of een brief zouden krijgen wanneer deze geleverd zouden worden. Raad eens? Vandaag is het zondag en ik heb de voorbij week NIETS van hun gehoord. Weer eens slechte punten Heylen! Ik hoop dat ze zich snel herpakken want deze pagina begint vrij snel te stijgen in google op de zoekwoorden ‘Meubelen Heylen‘ en staat zelfs op 1 als je zoekt naar ‘Heylen kinderkamer‘.

Update 12 Maart 2009: Eindelijk … na veel miserie is onze slaapkamer hier in de staat waarin we ze verwacht hadden. Maar weer is niet alles vlot verlopen. Vorige week kregen we een brief in de bus dat we vandaag (donderdag 12/5) de levering thuis konden verwachten. Omdat we niet de hele dat thuis konden blijven besliste ik even te bellen naar Heylen om te vragen wanneer ze ongeveer gingen arriveren, niet dat ik tot op het uur moest weten hoe laat, gewoon … voor- of namiddag was al goed. Maar zelfs dat konden ze niet met zekerheid zeggen, daarom moest ik de dag erop zelf naar de dispatch bellen om 8u30 ’s morgens.

Om 8u de dag er op stonden ze echter al voor de deur, goed en wel, geen probleem, beter vroeg dan laat. De plaatsers vervangen de beschadigde onderdelen, handvaten en vervangen het bed met het juiste model maar tot onze verbazing hebben ze de bedlade niet bij. “Daar weten wij niets van meneer, hier op onze order staat niets van een bedlade”. Hopla, daar gaan we weer. Na een paar keer heen en weer bellen komen ze er achter dat ze inderdaad waren vergeten de bedlade mee te bestellen. Dus gingen ze speciaal voor ons (wat voelen we ons speciaal zeg) de moeite doen om naar Hassel te rijden om daar bij de fabrikant de bedlade te gaan halen, anders moesten we weer 2 maanden wachten op de levering en dat willen we niet, toch?

Dus na veel vijven en zessen pakken de plaatsers hun spullen en vragen ze of ze kunnen afrekenen. Afrekenen??? Wablieft? Alles is keurig betaald bij de vorige levering, 2 maanden geleden, en wij betalen zeker geen euro meer. Als bewijs duwen we hun ons betalingsbewijs en factuur onder de neus. Dus bellen ze maar weer eens naar het kantoor en inderdaad, we hadden alles betaald. En daar vertrokken de plaatsers.

Nu nog wachten op de levering van de bedlade die ze dezelfde dag nog zouden leveren rond 18u30. Maar tegen 19u was nog steeds niemand bij ons geweest. We hadden een half uurtje hier tegenover wel een kleine bestelwagen gezien met het opschrift “Meubelservice tot in uw woonkamer” of zoiets, maar die moest duidelijk niet bij ons zijn want hij reed bij de overburen de oprit op. Maar om 19u15 ging de bel en daar stond dezelfde bestelwagen. Een zeer vriendelijke (het mag ook gezegd worden als het goed is he) medewerker had onze bedlade bij. Hadden ze hem bij de dispatch van Heylen toch niet het verkeerde huisnummer doorgegeven, vandaar dat hij een half uur eerder bij de overburen stond. Hij vroeg zich ook wel af of we speciale klanten waren omdat hij normaal nooit voor één enkele bedlade naar Hasselt moest rijden maar na ons verhaal wist hij hoe de vork in de steel zat en gaf ons overschot van gelijk. We kregen als vergoeding nog een fles Cava en een waardebon van €150 en eindelijk, na iets meer dan 6 maanden is onze slaapkamer die we bij Heylen besteld hadden in huis zoals het zou moeten.

Ofwel heeft Murphy serieus zijn best gedaan bij onze bestelling ofwel loopt er serieus iets spaak bij de organisatie bij meubelen Heylen. De waardebon zullen we nog wel gaan gebruiken bij Heylen maar daarna zien ze ons er NOOIT meer terug. Ik rij volgende keer wel naar de Ikea met een aanhangwagen en heb voor de helft van de prijs ook een slaapkamer in huis van degelijke kwaliteit en dat zonder een half jaar te wachten en een hoop stress.

Ik geef het toe … ik ben een wegpiraat. Of er zit diep in me toch eentje verborgen. Maar dan eentje met een hoog Robin Hood gehalte want ooit begint het bloed me in de aders te koken als ik zie wat voor asociale zakken er op de weg rondrijden.

Iedereen die elke dag over de Grote Baan van Houthalen over Helchteren de A24 richting Eindhoven op moet weet waar ik het over heb: de wegversmalling in Helchteren. De Noord-Zuid verbinding, dat zal voor sommige bekender in de oren klinken. En daar waar je van 2 naar 1 rijvak gaat zie je op een doordeweekse werkdag tijdens het spitsuur de mooiste taferelen.

Het eerste waar ik me al aan erger is de lange rij dommeriken die haast een volle kilometer voor de wegversmalling al rechts in de rij gaan staan. Niet dat ik daar last van heb want hoe meer mensen rechts in de rij gaan staan, hoe vlotter ik kan doorrijden op de linkerrijstrook tot het bord wat zegt dat je moet invoegen of ritsen. Maar waar ik dan niet tegen kan is dat sommige van die achterbakse heethoofden op de rechterrijstrook plots een manoeuvre naar links maken om degenen die het op het linkervak voorbijsteken de weg te versperren. Ik zie ze al denken “De rotzak, mij zomaar voorbijsteken terwijl ik hier sta aan te schuiven. Ik zal eens in de weg gaan staan, dat hij maar de berm in vliegt!“. Waar ze dan niet bij stil staan is dat ik degen ben die me aan de verkeersregels houd.

En wat me ook frustreert is dat je dan op het linkervak tot aan de invoegborden doorrijdt en je probeert mooi in te voegen volgens de verkeersregels, dat de meeste chauffeurs op het rechtervak dan plots veranderen in fervente bumperklevers. Geen halve meter laten ze nog tussen hun voorbumper en de trekhaak van hun voorligger. Ik geef er niks om, ik blijf wel staan, met mijn richtingaanwijzer naar rechts aan, tot er iemand me tussen laat, en gelukkig duurt dat tegenwoordig niet al te lang. Ik ben dan ook niet te beschaamd om een vriendelijk knikje of een attent signaal met de knipperlichten naar de persoon te doen die me (volgens de verkeersregels) liet ritsen daar waar het mag en moet.

Maar het zijn zo van die situaties die de verkeersduivel in mij naar boven doen komen, op dat moment kookt het bloed in m’n aderen, stroomt er lava door mijn bloedvaten en jeuken mijn vuisten. Maar ja … het is het allemaal niet waard en ik kan de duivel in me dan toch weer bedaren. Maar ooit … ooit gaan de stoppen eens doorvliegen, als er in zo een situatie nog meer één iemand met een belachelijk manoeuvre mijn wagen raakt dan is het kot te klein. Dan sta ik niet in voor mezelf want dan is hij er … de verkeersduivel. En Robin Hood gaat dan ver te zoeken zijn. Wees gerust.